Kryptografia asymetryczna i pki

Funkcja łatwa do obliczenia, lecz trudna do odwrócenia bez znajomości dodatkowej tajnej informacji, która czyni odwrócenie wykonalnym.

Trudność rozkładu dużej liczby złożonej na czynniki pierwsze; fundament bezpieczeństwa schematu RSA.

Trudność obliczeniowa znalezienia wykładnika w grupie cyklicznej dla danej potęgi generatora; podstawa bezpieczeństwa wielu schematów asymetrycznych.

Z góry zaufany klucz publiczny lub certyfikat, od którego zaczyna się budowanie i walidacja zaufania w PKI.

Połączenie szyfrowania asymetrycznego do bezpiecznego przekazania klucza z szyfrowaniem symetrycznym do ochrony właściwych danych.

Operacja przekształcania jawnej wiadomości w szyfrogram przy użyciu klucza publicznego odbiorcy, odwracalna tylko jego kluczem prywatnym.

Podmiot PKI weryfikujący tożsamość wnioskodawców i zatwierdzający żądania certyfikatów przed ich wystawieniem przez urząd certyfikacji.

Kryptograficzny wynik dołączany do danych, tworzony kluczem prywatnym i weryfikowalny kluczem publicznym, zapewniający uwierzytelnienie i niezaprzeczalność.

Sprawdzenie kluczem publicznym, czy dołączony znacznik kryptograficzny odpowiada danym i powstał przy użyciu odpowiedniego klucza prywatnego.

Trzymany w tajemnicy element pary kluczy, używany do deszyfrowania lub składania podpisu cyfrowego.

Jawnie udostępniany element pary kluczy, służący do szyfrowania danych dla właściciela lub weryfikacji jego podpisu.

Rodzaj kryptografii, w której każdy podmiot posiada parę powiązanych matematycznie kluczy: jawny i tajny, a operacja wykonana jednym jest odwracana drugim.

Powiązane matematycznie dwa klucze — jawny i tajny — generowane razem, gdzie z jawnego nie da się praktycznie wyliczyć tajnego.

Kryptografia asymetryczna oparta na trudności logarytmu dyskretnego w grupie punktów krzywej eliptycznej, dająca krótkie klucze przy wysokim bezpieczeństwie.

Protokół do bieżącego odpytywania o status unieważnienia pojedynczego certyfikatu, alternatywny wobec pobierania całej listy CRL.

Samopodpisany certyfikat urzędu certyfikacji najwyższego poziomu, stanowiący kotwicę zaufania w łańcuchu certyfikatów.

Uporządkowana sekwencja certyfikatów od certyfikatu podmiotu do zaufanego korzenia, w której każdy poprzedni jest podpisany przez następny.

Sprawdzenie poprawności łańcucha certyfikatów: zgodności podpisów, ważności, statusu unieważnienia i ograniczeń aż do kotwicy zaufania.