Normalizacja i projektowanie

Własność rozkładu schematu relacji na rzuty, dla którego naturalne złączenie tych rzutów odtwarza dokładnie relację wyjściową, bez fałszywych krotek.

Własność dekompozycji schematu, przy której zbiór zależności funkcyjnych można odtworzyć z zależności obowiązujących w poszczególnych rzutach.

Niepożądana sytuacja przy wstawianiu, usuwaniu lub modyfikacji danych w nieznormalizowanej relacji, prowadząca do niespójności wskutek redundancji.

Konceptualny model danych opisujący dziedzinę za pomocą encji, ich atrybutów oraz związków między encjami, niezależnie od implementacji.

Postać normalna eliminująca nietrywialne zależności wielowartościowe, których lewa strona nie jest nadkluczem relacji.

Postać normalna spełniona, gdy relacja jest w 1NF i każdy atrybut niekluczowy jest w pełni funkcyjnie zależny od całego klucza głównego.

Postać normalna eliminująca zależności złączeniowe niewynikające z kluczy; zwana też postacią normalną rzutowania-złączenia.

Postać normalna wymagająca, by każdy atrybut relacji przyjmował wyłącznie wartości atomowe, bez atrybutów wielowartościowych i zagnieżdżonych.

Wzmocnienie trzeciej postaci normalnej: dla każdej nietrywialnej zależności funkcyjnej jej lewa strona musi być nadkluczem relacji.

Postać normalna spełniona, gdy relacja jest w 2NF i żaden atrybut niekluczowy nie zależy przechodnio od klucza głównego.

Ograniczenie między dwoma zbiorami atrybutów relacji: wartość zbioru wyznaczającego jednoznacznie określa wartość zbioru zależnego.

Ograniczenie zachodzące, gdy obecność pewnych krotek wymusza obecność innych niezależnie od trzeciego atrybutu; podstawa czwartej postaci normalnej.

Ograniczenie, w którym relacja jest bezstratnie odtwarzalna ze złączenia swoich rzutów; stanowi podstawę piątej postaci normalnej.