Modele wspolbieznosci

Algebra procesów opisująca współbieżność przez operatory kompozycji równoległej i synchronizacji akcji między komunikującymi się procesami.

Formalny model współbieżności oparty na synchronicznej komunikacji procesów przez kanały, z operatorami wyboru, kompozycji równoległej i sekwencji.

Algebra procesów modelująca współbieżność z mobilnością — nazwy kanałów mogą być przesyłane jako komunikaty, zmieniając topologię połączeń.

Model współbieżności, w którym jednostki obliczeniowe (aktorzy) komunikują się asynchronicznie komunikatami i mają prywatny stan zmieniany tylko lokalnie.

Formalny model graficzny systemów współbieżnych opisujący przepływ znaczników przez miejsca i przejścia, reprezentujący stany i zdarzenia.

Model współbieżności, w którym bloki dostępu do pamięci wykonywane są jako atomowe transakcje z izolacją, automatycznie wycofywane przy konflikcie.

Model współbieżności, w którym wątki komunikują się przez wspólnie dostępny obszar pamięci, a koordynacja wymaga jawnej synchronizacji dostępu.

Błąd współbieżności, w którym wynik zależy od niedeterministycznej kolejności dostępów wielu wątków do współdzielonych danych.

Sytuacja, w której zbiór procesów jest trwale zablokowany, bo każdy czeka na zasób utrzymywany przez inny proces z tego zbioru.

Własność wykonania, w której wiele operacji jest realizowanych dosłownie jednocześnie na osobnych jednostkach przetwarzania.

Własność systemu polegająca na tym, że wiele obliczeń postępuje w nakładających się okresach czasu, z możliwą interakcją między nimi.

Model współbieżności, w którym procesy koordynują działanie wyłącznie przez wysyłanie i odbieranie komunikatów, bez współdzielonej pamięci.

Punkt synchronizacji, w którym wątki czekają, aż wszystkie uczestniczące osiągną barierę, po czym wszystkie kontynuują wykonanie.

Klasa technik koordynacji, w której zawieszenie jednego wątku nie blokuje postępu pozostałych, oparta na atomowych operacjach pamięci.